خبر سوئد- شهر نشین شدن حزب دهقانان و حزب مرکز

حزب مرکز Centerpartiet ریشه های خود را در زمین و در اتحادیه کشاورزان دارد. این حزب در آغاز تنها برای پشتیبانی از دهقانان در سال ١٩١٠  شروع به فعالیت کرد. بعد از سه سال اتحادیه کشاورزان به طور رسمی تاسیس شد و در سال ١٩٢١ با یک سازمان دهقانی دیگری ادغام شد و اسم خود را با اتحادیه سراسری زارعین Jordbruksförbundet عوض کرد. در سال ١٩٥٨ بعد از آنکه این اتحادیه تمرکز خود را بر شهر ها گسترش داد، نام حزب مرکز را به خود گرفت.

شهر نشین شدن حزب دهقانان – حزب مرکز

در اوایل سال های ١٩٠٠ شهر ها با آمدن صنعت توسعه یافته بودند، جنبش های کشاورزی زندگی دهات را توصیف می کردند – جایی که انسان از فرهنگ مدرن شهر ها و بدبختی های اجتماعی آن به دور بود. سیاست حزب مرکز پشتیبانی از منافع اجتماعی و اقتصادی کشاورزان و مردم دهات در برابر شهرها بود. شرکت های بزرگ و جنبش های کارگری خطری در برابر قشر کشاورز تلقی می شدند. ولی امروز حزب مرکز فعالیت های خود را در شهر ها نیز توسعه داده است.
در جنبش های کشاورزان تا آن زمان هنوز موج های ضد دموکراتیک وجود داشت. سیستم پارلمانی و فضای حزبی سد توسعه کشاورزی شناخته می شد. بعد از به پایان رسیدن بحران اقتصادی در اوایل سال های ١٩٠٠ در اروپا و سویدن، این قدرت ها، اثر گذاری خود رااز دست دادند. در عین حال دید بنیادگرا و سنتی کشاورزان نسبت به مردم دیگر، توسعه می یافت. در برنامه های اتحادیه کشاورزان از سال ١٩٣٣ به بعد بعضی جمله های نژادپرستانه وجودداشت. بطور نمونه: “حفظ نسل مردم سویدن از مخلوط شدن با نسل های کم ارزش خارجی و ایستاده گی در برابر مهاجرت خارجی های ناخواسته به سویدن وظیفه ملی ماست.” از جمله اظهارات نژاد پرستانه در میان جنبش های دهقانان بود. باید یاد آور شوم که در آن زمان موضوع ارزش نسل سویدنی در جامعه گسترده شده بود. ولی مسایل پاک سازی نسل های دیگر rashygien برای حزب مرکز موضوع مهمی نبود.
سال های درازی اتحادیه کشاورزان با حزب سوسیال دموکرات ائتلاف داشت. این اتحادیه به راست گرایان سیاسی باور نداشت و نمی خواست خود را بورژوا قلمداد کند. ولی در سال ١٩٧١ با آمدن رهبر جدید اتحادیه کشاورزان، Thorbjörn Fälldin، انتقاد ها در برابر حزب سوسیال دموکرات به خاطر تلاش های سوسیالستی اش شروع شد. در سال ١٩٧٣ همکاری حزب مرکز با حزب لیبرال مردم آغاز شد و به این ترتیب حزب مرکز در کنار احزاب بورژوایی قرار گرفت و جزیی از مخالفین دولت سوسیال دموکرات آن زمان شد.
در انتخابات سال ١٩٧٦ سوسیال دموکرات ها از قدرت افتادند و احزاب بورژوایی اداره دولت را به دست گرفتند. رهبر حزب مرکز، Thorbjörn Fälldin، به نخست وزیری انتخاب شد. او که مخالف انرژی هسته یی بود و می خواست آنرا از بین ببرد، اما به خاطر حفظ ائتلاف دولتی مجبور به پذیرفتن ایجاد یک نیروگاه جدید هسته یی شد. بعد از یک سلسله تصمیم های دیگر دولت که در راس آن حزب مرکز قرار داشت، مردم نا رضایتی نشان دادند. در نتیجه آوردن رای پائین حزب مرکز در انتخابات سال ١٩٨٢، رهبر این حزب کناره گیری کرد.
در مبارزات انتخاباتی سال جاری رهبر کنونی حزب مرکز Maud Olofsson به خاطر جلب توجه طرفداران از سیاست های حزب سوسیال دموکرات انتقاد می کند و اهداف خود را نسبت به سوسیال دموکرات ها برتر می داند. قبل از اینکه Maud Olofsson رهبری حزب مرکز را به عهده گیرد، این حزب همکاری نزدیک یازده ساله با سوسیال دموکرات ها داشت که بعد از بیست سال فاصله گیری از دور اول همکاری میان این دو حزب از سر گرفته شده بود.
Olof Johansson که رهبری حزب مرکز را بین سال های ١٩٩١ و ١٩٩٨ داشت، بعد از توافق دولت بر ساختن پل Oresund، دولت را ترک کرد. بعد از تغییر قدرت به نفع سوسیال دموکرات ها، در سال ١٩٩٤ این حزب دوباره ائتلافی را با سوسیال دموکرات ها در زمینه های بودجه دولتی و کاهش امور دفاعی تشکیل داد. این همکاری با عث شد که میزان طرفداران حزب کرمزکاهش یابد و در انتخابات سال ١٩٩٨ نزدیک بود که این حزب از پارلمان بیرون بیفتد. پنج و یک دهم درصد رای آوردند و رهبر حزب پست خود را رها کرد. با آمدن Maud Olofsson در رهبری حزب از سال ٢٠٠٤، تعداد زیادی از کسانی که همکاری با دولت سابق را ترجیح می دادند، از سیاست کنار رفتند.

دوهفته مانده به انتخابات، بلوک بورژوایی پیش تراست

دو هفته مانده به روز برگزاری انتخابات عمومی سوئد در ۱۹ سپتامبر، نظرسنجی های مختلف از پیشروی بلوک بورژوایی خبرمی دهند. اختلاف آرای دو بلوک بورژوایی و سبز و سرخ باتوجه به مجموع نظرسنجی های انجام شده از ماه ژوئیه تاکنون، حدود ۵ درصد است. بلوک بورژوایی ۴۹ و ۵ دهم درصد و بلوک سبز و سرخ ۴۴ و ۳ دهم درصد.

این اختلاف آرا به نظرابراهیم بایلان، دبیرسیاسی حزب سوسیال دموکرات، جدی و نگران کننده نیست. او می گوید که بسیاری از مردم  هرچه دیرترتصمیم می گیرند و انتخابات هنوز به پایان نرسیده و باید بر تلاش ها افزود.
Per Schlingmann دبیرسیاسی حزب مودرات نیز بااین مسئله، محتاطانه برخوردمی کند. او نیز می گوید که دو هفته به انتخابات  باقی مانده و اتفاقات زیادی تا روز انتخابات می تواند روی دهد.
Henrik Oscarsson استاد علوم سیاسی در دانشگاه یوتبوری نیز می گوید که  نمی تواند نظری قطعی درمورد نتیجه انتخابات بدهد. او می گوید که با انتشار نظرسنجی هایی که تقریبا روزانه انجام می شوند، راه بحث پیرامون مسائل دیگر بسته می شود. به گفته ی او انتشار یک نظرسنجی که نشان دهنده ی پیشروی بلوک بورژوایی ست ازیک سو باعث تشویق بلوک سبز و سرخ به فعالیت بیشترو ازسوی دیگر باعث راحتی خیال هواداران بورژواها و کم شدن فعالیت آنها می شود. این وضعیت به گفته ی او بسیار خطرناک است و ازهمین رو جرئت نمی کند که نظر دقیقی درمورد آنها بدهد.

نقش احزاب دیگر درصورت ورود حزب دموکرات های سوئد به پارلمان

احتمال کسب حداقل ۴ درصد آرا و ورود حزب دموکرات های سوئد  Sverigedemokraterna  به پارلمان، پرسشی را درمورد نقش این حزب و برخورد احزاب دیگر با آن را مطرح ساخته است.
در پاسخ به چگونگی برخورد با این حزب، درصورت ورود به پارلمان، دو نامزد نخست وزیری سوئد یعنی مونا سالین از حزب سوسیال دموکرات و فردریک راین فلدت از حزب مودرات، پاسخ های متفاوتی داده اند.
مونا سالین در گفتگویی با روزنامه ی داگنس نی هیتر در روز گذشته گفت که درصورت عدم دستیابی بلوک سبز و سرخ به اکثریت آرا، از احزاب میانه  مانند لیبرال مردم و سنتربرای کسب اکثریت در پارلمان کمک خواهد خواست.
اما فردریک راین فلدت در گفتگو با تلویزیون سوئد در روزپنجشنبه تاکیدکرد که بزرگ ترین بلوک در پارلمان، برکشور حکومت خواهدکرد حتی اگر یک دولت اقلیت باشد.
دراین رابطه Tommy Möller   استاد علوم سیاسی در دانشگاه استکهلم، می گوید که درصورت عدم دست یابی دوبلوک رقیب به اکثریت آرا، حزب دموکرات های سوئد مشکل بزرگی برای آنها خواهدشد. او به عنوان نمونه می گوید که اگر بلوک سبز و سرخ، بدون داشتن اکثریت پارلمانی به پیروزی برسند، این خطروجوددارد که درصورت عدم همکاری احزاب لیبرال مردم و سنتر، حزب دموکرات های سوئد با مخالفت با پیشنهادهای این بلوک، آنها را وادار به قبول شرایط خودکند. او تنها راه مقابله با حزب دموکرات های سوئد را همکاری احزاب بایکدیگر، خارج از ائتلاف های کنونی شان می داند.

موافقت با حضور حزب ابتکار فمینیستی در پارلمان

یک نظرسنجی جدید مؤسسه Sifo که به سفارش حزب ابتکار فمینیستی Fi انجام شده و امروز درصفحه ی مناظره ی روزنامه داگنس نی هیتر به چاپ رسیده، نشان می دهد که حدود نیمی از رای دهندگان سوئد خواستار ورود حزب ابتکار فمینیستی به پارلمان هستند. ۱۵درصد آنها نیزگفته اند که به این حزب رای خواهندداد.
درمجموع ۵۱ درصد زنان و ۴۱ درصد مردان با ورود حزب Fi به پارلمان موافق هستند. بیشترین هواداران این حزب را نیز دختران و زنان ۱۵ تا ۲۹ ساله تشکیل می دهند. ۵۹ درصد آنها گفته اند که به این حزب رای خواهندداد یا با ورود آن به پارلمان موافقند.
گودرون شیمن، رهبراین حزب درگفتگویی با زینت هاشمی، حزب خود را یک حزب اپوزیسیون معرفی می کند که خواستار تغییر رژیم است و دراین زمینه می تواند در پارلمان کمک مؤثری باشد.
او ضمن تاکیدبر موازین حقوق بشر و برابری میان انسان ها به عنوان اصول بنیادی حزب خود، می گوید که درجامعه ای زندگی می کنیم که ارزش های انسانی در آن مورد احترام نیست و درعوض ارزش های آن با پول و دارایی مردم سنجیده می شود و او خواستار جامعه ی دیگری ست.
حزب ابتکارفمینیستی در انتخابات گذشته درسال ۲۰۰۶ موفق به کسب تنها هفت صدم درصد آرا شد، اما در انتخابات پارلمان اروپا توانست دو و دو دهم درصد آرا را به دست آورد.